قالب‌بند JSON

این ابزار چه چیزی را محاسبه می‌کند

JSON ساده به نظر می‌رسد، تا وقتی که یک قالب‌بند داده‌ای را تغییر دهد که هرگز قرار نبود تفسیر شود. میان‌بر رایج JSON.stringify(JSON.parse(file)) است. خروجی مرتبی می‌دهد، اما هر عدد را از Number با نمایش binary۶۴ جاوااسکریپت عبور می‌دهد، نام‌های تکراری اشیا را به یک مقدار فرومی‌کاهد و شکل نوشتاری تازه‌ای برای escape ها و نماهای علمی انتخاب می‌کند.

این ابزار اعتبارسنجی را از بازنویسی جدا می‌کند. تجزیه‌گر JSON مرورگر ثابت می‌کند که کل منبع یک مقدار منطبق با استاندارد است. اسکنر دومی که عمداً کوچک‌تر است، توکن‌های اصلی را کپی می‌کند و فقط فضای خالی‌ای را تغییر می‌دهد که RFC ۸۲۵۹ آن را بی‌اهمیت می‌خواند.

روش

RFC ۸۲۵۹ یک متن JSON را به‌صورت فضای خالی، یک مقدار و سپس فضای خالی تعریف می‌کند. مقدار می‌تواند شیء، آرایه، عدد، رشته، true، false یا null باشد. تنها نویسه‌های فضای خالی در این دستور زبان فاصله، تب، خط‌نو و بازگشت نورد هستند و پیرامون شش نویسهٔ ساختاری مجازند:

[  ]  {  }  :  ,

این به قالب‌بند سطح ویرایش محدودی می‌دهد. بیرون از رشتهٔ نقل‌قول‌شده، آن چهار نویسهٔ فضای خالی قابل حذف‌اند. درون رشته، فاصله داده است و بک‌اسلش تعیین می‌کند که علامت نقل‌قول بعدی رشته را تمام می‌کند یا بخشی از آن است. بنابراین اسکنر دو بیت وضعیت نگه می‌دارد: درون رشته و نویسهٔ قبلی escape بود.

حالت خوانا پس از {، [ یا کامای غیرخالی یک خط‌نو و تورفتگی، پس از دونقطه یک فاصله، و پیش از بسته شدن هر شیء یا آرایهٔ غیرخالی یک خط‌نو درج می‌کند. حالت فشرده‌شده هیچ چیز درج نمی‌کند. هیچ‌کدام از این دو حالت یک توکن ابتدایی را به مقدار زبان برنامه‌نویسی تبدیل نمی‌کند.

پیش از ادامهٔ مطلب

کدام قالب‌بند برای عدد JSON ۹۰۰۷۱۹۹۲۵۴۷۴۰۹۹۳ امن است؟

• Aآن را به Number جاوااسکریپت تبدیل کنید، سپس به رشته برگردانید.

  این عدد صحیح یکی بیشتر از Number.MAX_SAFE_INTEGER است و ممکن است پیش از نوشتن گرد شود.

• Bدستور زبان را اعتبارسنجی کنید، سپس توکن عددی اصلی را کپی کنید.

  بله. اعتبارسنجی و خروجی توکن‌نگه‌دار دو کار جداگانه‌اند.

• Cعدد را خودکار در گیومه بگذارید.

  این کار نوع JSON آن را از عدد به رشته تغییر می‌دهد.

سند را اعتبارسنجی کنید، سپس توکن عددی اصلی را به خروجی منتقل کنید. RFC ۸۲۵۹ به پیاده‌سازی‌ها اجازه می‌دهد دقت عددی را محدود کنند و بازهٔ تعامل‌پذیر اعداد صحیح دقیق را در حدود ۲^۵۳ مشخص می‌کند؛ یک قالب‌بند فضای خالی اصلاً نیازی به خرج کردن آن دقت ندارد.

یک نمونهٔ کارشده

منبع تک‌خطی این است:

{"invoice":9007199254740993,"notes":"keep  two spaces","items":[true,null]}

با خوانا و ۲ فاصله، فایل دانلودشده دقیقاً این است:

{
  "invoice": 9007199254740993,
  "notes": "keep  two spaces",
  "items": [
    true,
    null
  ]
}

دو فاصلهٔ درون "keep two spaces" داده می‌مانند. شمارهٔ بزرگ فاکتور رقم‌های اصلی‌اش را نگه می‌دارد. عمیق‌ترین تودرتویی ۲ است: شیء ریشه سطح ۱ و آرایهٔ آن سطح ۲ است. آزمون فرمول بایت‌های کامل خروجی، نام فایل، نوع MIME، شمار بایت‌ها و عمقی را که در پنل نتیجه نشان داده می‌شود تأیید می‌کند.

چرا متن اعداد و ترتیب اشیا دست‌نخورده می‌مانند

RFC ۸۲۵۹ بزرگی و دقتی فراتر از گنجایش binary۶۴ را برای اعداد مجاز می‌داند و در عین حال یادآور می‌شود که اعداد صحیح از -(2^53)+1 تا (2^53)-1 بازه‌ای است که پیاده‌سازی‌ها معمولاً روی آن دقیقاً توافق دارند. قالب‌بندی که 9007199254740993 را به binary۶۴ تبدیل کند ممکن است 9007199254740992 بنویسد. حذف یک شکست خط هرگز به آن تبدیل نیاز نداشته، پس این ابزار انجامش نمی‌دهد.

RFC همچنین می‌گوید نام‌های شیء باید یکتا باشند، و سپس مستند می‌کند وقتی یکتا نباشند چه می‌شود: برخی تجزیه‌گرها آخرین مقدار را نگه می‌دارند، برخی شکست می‌خورند و برخی همهٔ تکراری‌ها را نشان می‌دهند. به همین ترتیب یادآور می‌شود که کتابخانه‌ها در این‌که ترتیب اعضا قابل‌مشاهده باشد یا نه تفاوت دارند. مرتب‌سازی یا حذف تکراری‌ها ممکن است در یک گردش‌کار تخصصی پاک‌سازی داده مفید باشد، اما هیچ‌کدام زیر دکمه‌ای با برچسب قالب‌بندی صادقانه نیست.

کاری که انجام نمی‌دهد

JSON نامعتبر را تعمیر نمی‌کند، نام‌های بدون گیومهٔ اشیا را در گیومه نمی‌گذارد، کامنت‌ها را حذف نمی‌کند، کامای انتهایی را نمی‌پذیرد، کلیدها را مرتب نمی‌کند و JSON۵ را تبدیل نمی‌کند. این عملیات به سیاستی برای ورودی مبهم نیاز دارند. این‌جا ورودی بدشکل گزارش می‌شود و فایل اصلی دست‌نخورده می‌ماند.

همچنین کدگذاری نویسه‌ها را تغییر نمی‌دهد. JSON تعامل‌پذیر با UTF-۸ است و BOM ابتدایی UTF-۸ فقط به این دلیل پذیرفته می‌شود که RFC ۸۲۵۹ به تجزیه‌گرها اجازه می‌دهد آن را برای سازگاری نادیده بگیرند. برای بازیابی متن سادهٔ UTF-۱۶ شناخته‌شده، ابتدا بایت‌ها را تبدیل کنید؛ از یک قالب‌بند JSON نخواهید حدس بزند آن بایت‌ها چه نویسه‌هایی بوده‌اند.