همهٔ کیوهای زیرنویس را زودتر یا دیرتر ببرید

این ابزار چه چیزی را محاسبه می‌کند

فایل زیرنویس جانبی (sidecar) دنباله‌ای از کیوهای متنی است که روی خط زمانی رسانه گذاشته شده‌اند. وقتی همهٔ زیرنویس‌ها به یک اندازه زود یا دیر ظاهر می‌شوند، نه متن اشتباه است و نه مدت تک‌تک کیوها — کل خط زمانی یک آفست ثابت دارد.

این ابزار آن آفست را به میلی‌ثانیهٔ صحیح می‌سنجد و یک فایل .srt یا .vtt اصلاح‌شده می‌نویسد. به فایل رسانه نیازی نیست، چون عملیات کاملاً درون خط زمانی زیرنویس است: هر شروع و پایان شناخته‌شده همان تغییر علامت‌دار را می‌گیرد.

روش

محاسبات عمداً کوچک است:

offset_ms = round(offset_seconds × 1,000)

Later:   new_time_ms = old_time_ms + offset_ms
Earlier: new_time_ms = old_time_ms - offset_ms

اعمال یک مقدار به هر دو سر، مدت کیو را حفظ می‌کند. کیویی از 00:00:01,250 تا 00:00:03,500 ۲٫۲۵۰ ثانیه طول می‌کشد؛ بعد از دو ثانیه تأخیر از 00:00:03,250 تا 00:00:05,500 می‌شود و همچنان ۲٫۲۵۰ ثانیه طول می‌کشد. رابطهٔ بین کیوها هم حفظ می‌شود: اگر دو کیو پیش از جابه‌جایی نیم ثانیه هم‌پوشانی داشته باشند، بعد از آن هم نیم ثانیه هم‌پوشانی دارند.

آنچه دقت می‌خواهد، تشخیص جایی است که این حساب باید اعمال شود. جست‌وجوی کورکورانه برای هر متنی شبیه مُهر زمانی، زمان‌هایی را که در دیالوگ، یادداشت‌ها یا CSS نوشته شده‌اند هم تغییر می‌داد. بنابراین فایل به‌صورت بلوک‌های جداشده با خط خالی پیموده می‌شود. در SRT، خط زمان‌بندی کیو خط اول یا خط بعد از شمارندهٔ عددی آن است. در WebVTT، خط اول یا خط بعد از شناسهٔ اختیاری کیو است؛ سرآیند WEBVTT و بلوک‌های NOTE، STYLE و REGION ساختاری‌اند و هرگز کیو به حساب نمی‌آیند.

پیش از هر تغییری، کل خط زمان‌بندی باید مطابقت داشته باشد. SRT پیش از میلی‌ثانیه کاما می‌گذارد:

00:01:02,000 --> 00:01:04,250

WebVTT نقطه می‌گذارد، می‌تواند ساعتِ صفر را حذف کند، و می‌تواند بعد از زمان پایان تنظیمات داشته باشد:

01:02.000 --> 01:04.250 position:50% align:middle

گرامر W3C در WebVTT فاصله در دو طرف -->، پایانِ دیرتر از شروع، و مرتب بودن کیوها بر اساس زمان شروع را لازم می‌داند. این قیدها بررسی می‌شوند، نه اینکه خطی که فقط شبیه کیو است بی‌سروصدا بازنویسی شود.

پیش از ادامهٔ مطلب

زیرنویسی در ۰۰:۰۱٫۲۵۰ ظاهر می‌شود، اما کلمهٔ گفته‌شده‌اش در ۰۰:۰۳٫۲۵۰ شروع می‌شود. کدام تغییر آن را هماهنگ می‌کند؟

• Aدو ثانیه زودتر ببرید.

  این آن را روی صفر می‌گذارد و خطای زود بودن را چهار ثانیه می‌کند.

• Bدو ثانیه دیرتر ببرید.

  بله. «دیرتر» ۲٬۰۰۰ میلی‌ثانیه اضافه می‌کند و کیو را روی گفتار می‌گذارد.

• Cکیو را دو ثانیه طولانی‌تر کنید.

  مشکل اینجا مدت نیست؛ هر دو مرز کیو به یک آفست نیاز دارند.

دو ثانیه دیرتر ببرید. «دیرتر» ۲٬۰۰۰ میلی‌ثانیه به شروع و پایان با هم اضافه می‌کند، بنابراین ۰۰:۰۱٫۲۵۰ به ۰۰:۰۳٫۲۵۰ تبدیل می‌شود بی‌آنکه مدت نمایش زیرنویس تغییر کند. «زودتر» برای نشانهٔ مخالف است: متنی که بعد از گفتارِ متناظرش ظاهر می‌شود.

در ابتدای خط زمانی چه می‌شود

اضافه کردن تأخیر هرگز مُهر زمانی را منفی نمی‌کند؛ کم کردن آن می‌تواند. قالب فایل نمایشی برای کیو در منفیِ نیم ثانیه ندارد، بنابراین ابزار به‌جای پیچاندن مقدار یا نوشتن علامت منفیِ نامعتبر، آن مرز را آشکار می‌کند.

• اگر پایانِ جابه‌جاشده در صفر یا پیش از آن باشد، هیچ بخشی از کیو نمی‌تواند نمایش داده شود و کیو حذف می‌شود.
• اگر شروعِ جابه‌جاشده منفی باشد اما پایان هنوز مثبت، شروع آن را به ۰۰:۰۰ محدود کن بخش قابل مشاهده را نگه می‌دارد و فقط همان کیو را کوتاه می‌کند.
• کل کیو را حذف کن در عوض کیوِ گذرنده از صفر را دور می‌ریزد. این وقتی مفید است که کلمات آغازینش متعلق به محتوایی باشد که بریده شده است.

شمارنده‌های عددی SRT و شناسه‌های WebVTT پس از حذف دوباره شماره‌گذاری نمی‌شوند. ممکن است بیرون از فایل به آن‌ها ارجاع شده باشد، و یک جای خالی امن‌تر از تغییر بی‌صدای آن ارجاع‌هاست.

یک نمونه کار شده

interview.srt دو کیو دارد:

1
00:00:01,250 --> 00:00:03,500
The first subtitle.

2
00:01:02,000 --> 00:01:04,250
The second subtitle.

با دیرتر و 2 ثانیه، interview-shifted.srt این می‌شود:

1
00:00:03,250 --> 00:00:05,500
The first subtitle.

2
00:01:04,000 --> 00:01:06,250
The second subtitle.

خوانش	مقدار
کیوهای جابه‌جاشده	۲
کیوهای حذف‌شده	۰
قالب زیرنویس	SubRip (SRT)
آفست اعمال‌شده	۲٫۰۰۰ ثانیه

آزمون فرمول خروجی کامل را بایت به بایت تثبیت می‌کند، از جمله پایان‌خط‌های CRLF، نام فایل، نوع MIME و هر چهار خوانش. آزمونی جداگانه شناسه‌های WebVTT، تنظیمات کیو، یادداشت‌ها و بلوک‌های استایل را پوشش می‌دهد، و آزمون‌های مرزی محدود کردن، حذف، گذر از یک ساعت، خطاهای کدگذاری، لغو و زمان‌بندی خراب را.

SRT و WebVTT شبیه هم‌اند، نه جایگزین هم

کتابخانهٔ کنگره SRT را قالب متنی ساده‌ای توصیف می‌کند که از یک شمارنده، شروع و پایان، متن زیرنویس و یک جداکنندهٔ خالی ساخته شده است. پیاده‌سازی‌های فراوانی دارد اما رسماً استاندارد نشده، و کدگذاری نویسه‌ای قدیمی‌اش خودش را اعلام نمی‌کند. به همین دلیل این ابزار گرامر رایج زمان‌بندی را می‌پذیرد اما متن غیر UTF-۸ را حدس نمی‌زند.

WebVTT برای تراک‌های متنی HTML مشخص شده است. خط اولش سرآیند WEBVTT است، نوع MIME آن text/vtt، مُهرهای زمانی‌اش نقطه دارند و کیوها می‌توانند شناسه و تنظیمات موقعیت داشته باشند. یادداشت‌ها و بلوک‌های استایل یا ناحیه هم بخشی از سند هستند. خروجی در قالب ورودی می‌ماند؛ جابه‌جایی تبدیل نیست، بنابراین SRT همان SRT و فایل WebVTT همان WebVTT می‌ماند.

کاری که انجام نمی‌دهد

خط زمانی را نمی‌کشد و فشرده نمی‌کند. اگر زیرنویس در ابتدا یک ثانیه و در انتها شش ثانیه دیر است، از روش بازهمگام‌سازی‌ای استفاده کنید که دو نقطهٔ معلوم را به هم نگاشت می‌کند و هر مُهر زمانی را بازمقیاس می‌کند. یک آفست ثابت فقط نقطهٔ شروع خطای فزاینده را جابه‌جا می‌کند.

همچنین تراک‌های زیرنویس تعبیه‌شده در فایل ویدیو را تغییر نمی‌دهد و رسانه را برای پیدا کردن خودکار آفست بررسی نمی‌کند. ورودی فایل جانبی متنی است. اگر ناهماهنگی از بریدن یک فایل WAV شروع شده، دقیقاً همان مقدار حذف‌شده را به‌عنوان آفست زیرنویس وارد کنید؛ اگر خود متن زیرنویس نیاز به پاک‌سازی دارد، مرتب‌سازی خطوط و دیگر عملیات عمومی متن عمداً کار جداگانه‌ای است.

متن کیوهای WebVTT می‌تواند تگ‌های مُهر زمانی درون‌خطی برای زمان‌بندی کلمه‌به‌کلمهٔ کارائوکه‌ای داشته باشد. آن زمان‌های درونی نقاط مطلقی درون کیو بیرونی‌اند. ابزار چنین کیویی را با توضیح رد می‌کند: جابه‌جا کردن فقط جفت بیرونی فایل نامعتبری به جا می‌گذارد، و تغییر هر ساختار ممکن در متن کیو کار یک ویرایشگر اختصاصی WebVTT است، نه یک جابه‌جاکنندهٔ آفست ثابت.